De markt is als volgt verdeeld (zie figuur hieronder):

De bedrijven en de overheid (de eindklanten) sluiten raamovereenkomsten af met zogenaamde "preferred suppliers". Alle opdrachten, die naar buiten gaan, moeten in principe worden uitgezet bij een of meer van de preferred suppliers. Dit zijn grote ICT-detacheringsbedrijven, zoals Logica-CMG, Ordina, ATOS-Origin (zie ict bureaus). Deze bureaus proberen de opdrachten eerst te vullen met hun eigen personeel, omdat die anders bij hen "op de bank zitten". Als een opdracht niet kan worden vervuld, doordat alle eigen personeel met de betreffende ervaring bezet is, wordt de opdracht uitgezet bij een van de freelance bureaus. Dit zijn veel en kleinere bureaus, die meestal geen eigen personeel hebben, maar zelfstandigen (freelancers) in hun bestand hebben staan, die worden benaderd wanneer er opdrachten binnenkomen.

De grote bedrijven en de overheid hebben verschillende redenen om op deze manier te opereren. Enerzijds is het gemakkelijk om met een beperkt aantal partijen zaken te doen. Anderzijds is men beducht voor de wet "ketenaansprakelijkheid", die hen aanspreekt op het betalen van werknemerspremies, indien de belastingdienst mocht besluiten dat sprake is van een dienstverband met de freelancer i.p.v. zelfstandigheid.

Daar staat tegenover dat er door de huidige marktwerking een groot deel van het geld blijft "hangen" bij de bureaus. De grote ICT-bedrijven maken al snel 40% winst wanneer hun eigen personeel op een opdracht wordt ingezet. Als een opdracht loopt via ICT bureaus en freelance bureau is de marge tussen wat de eindklant betaalt en wat de freelancer krijgt dikwijls 25% tot 30%, waarvan 15 tot 20% bij het grote ICT bureau en 10% bij het freelanc bureau. Het is voor zowel eindklant als freelancer gunstig wanneer een of meer schakels kunnen worden uitgeschakeld (zie de rode pijlen in de figuur hierboven).

Als er slechts een partij tussen eindklant en freelancer zit, zal de marge van het bureau liggen rond de 10% tot 15%. Meer dan 15% is in dat geval veel en zal slechts worden gehanteerd door een groot bureau. Minder dan 10% is weinig en wordt door sommige kleinere bureaus gehanteerd, die daarmee een plaats in de markt willen veroveren.

Het beste af is de freelancer, die heeft weten binnen te komen via een eigen relatie en alle bureau's kan omzeilen. In dat geval is geen marge verschuldigd. Vaak wordt vanwege ketenaasprakelijkheid een freelance bureau ertussen gezet voor de administratieve afhandeling. Er hoeft dan echter geen "aanbrengmarge" te worden betaald, maar slechts een tarief voor administratie, wat normaliter in de orde van 2 Euro per uur ligt.